RİO MACERASI
Çeviri: Opuslandia
Hey! Sekiz gün izin var.
Evet, sekiz gün.
Öğle paydosu.
Kurt gibi açım.
- Şunu bir kokla. - Nefis.
- Profesör! - Evet?
- Size telefon var. - Yok de.
Müzeyi soymuşlar!
Ne?
Ne? Müzeyi mi? Hemen geliyorum.
- Yemeğini yemedin. - Yine yemeğini yemedin.
- Görüşmek üzere. - Hoşçakal, Lebel.
- Gece çıkıyor musun? - Elbette.
Ama senin kız arkadaşın var.
- Ya o da başka birini bulduysa? - Mümkün değil!
Bulduysa, iki pat küt, konu kapanır.
- Cidden bir kadına el kaldırır mıydın? - Dinle, dostum. Kimseye değmez.
Sekiz gün sonra 14.40 treni, unutma.
Burada olacağım.
- Hoşçakal, Lebel. - Hoşçakal, Dufourquet.
- Yo, hayır, girmek yasak. - Ben Agnes Villermosa'yım.
- Bitti mi? - Evet bitti. Teşekkürler.
Herhangi bir darp izi yok. Bana göre kalp krizi.
- Zavallı korkudan ölmüş olmalı. - Doğru dedin, Profesör.
Burayı kötü kokular sarmış.
Hırsız tuhaf iş yapmış.
Hırsız altın tacı almamış.
Yakut ve türkuaz kolyelere de dokunmadan çıkıp gitmiş.
Büyük ihtimal koleksiyon manyağı.
O heykel özel bir parça.
Paha biçilmez. Onu yapan medeniyet artık yok.
- Yok mu? - Maltek Medeniyeti.
- Ne ilgisi var onunla? - Çok ilgisi var.
Maltekler de kim oluyor?
- Amazon ormanlarında barbarların yok ettiği medeniyet. - Barbarlar mı?
Avrupalı istilacılar, sen, ben...
Orada mıydın ki? Amazon yağmur ormanlarında?
Sana göstereyim.
Üç yıl önce çekildi. Keşif gezisinin son günü.
Evet, seni gördüm.
- Bu sensin. - Hayır, bu.
Diğer iki kişi kim?
Bu Villermosa. Biz döndükten sonra öldü.
Bu da Di Castro. Geziyi finanse eden adam.
Herkes kendine birer biblo aldı...
...ve sonra o biblolar teker teker çalındılar.
- Aynen. - Böyle bir yere varamayız.
Maltekler gizemli şeylere ve hipnoza ilgi duyarlardı.
- En etkili silahları neydi dersin? - Kılıç... mızrak?
Zehir.
- Bunlar antik çağ masalları. - Ya hepsi yok olmadıysa?
Tabii, ölü Kızılderililer 300 yıl sonra bir odun parçasını...
...hipnozla almak için kalkıp Paris'e geliyorlar. Çok açık!
O biblolar lanetli.
Kendi biblomu müzeye verdim. O yüzden buraya geldiler.
Villermosa zehirli okla öldü.
Bundan neden haberim yok, Martin?
Size söylemiştim.
- Agnes, geldin demek. - Elbette.
Kimler şereflendirdiler?
- Bay Villermose'un kızı. - O kim? Ha anladım!
Affedersiniz, hanımefendi.
Babanızın biblosunun yerini biliyor musunuz?
Onu hiç bulamadık.
- Babam ölmeden önce saklamıştı. - Anladım. Teşekkürler.
- Bayanı kapıya kadar geçireceğim. - Sizi bekliyorum.
Bakın, bir ok ucu buldum.
Herkes Maltekler yok oldu deyip benimle alay ediyor.
Salaklar kafayı yediğimi sanıyor. Yağmur ormanları Maltekleri yutmuş.
Yeşilliğin içinde kaybolmuş diyorlar.
Uğraman büyük incelik.
İşler ters gittiğinde mutlaka uğruyorsun. Sağ ol.
Böyle bir kızım olsun isterdim.
Artık küçük bir kız değilim. Hep öyleymişim gibi davranıyorsun.
- Sadece altı ayda bir. - Yaşlanmış mıyım?
Hem de çok.
- Artık daha... - ...kadınsı mıyım?
- Yalan söyledin. - Evet, öyle.
Ya sen?
Ben hâlâ yaşlanıyorum.
- Halanın durumu nasıl? - İyi, iyi. Gel de kendin gör.
Hoşçakal!
- Profesörü ne diye kaçırsınlar? - Biblo için, elbette.
- Yine aynı hikâye. - Şu biblolar neyin nesi merak ediyorum.
- Bay Villermose'un biblosu bulundu mu? - Hayır, hayır!
Keşif gezisinden sonra kardeşim, onun babası, bibloyu sakladı.
Sonra zavallı kardeşim...
Yazık olmuş, madam.
Adrien!
Bir hafta özgürüm. Kartpostalım geldi mi? Neyse, ben geldim!
Selamlar, hala!
- Şeref verdiniz! - O şeref bana ait. Bana müsaade!
- Bir hafta sonra dönerim. - Dur biraz, hayır!
Polisin yanında olmaz.
Polis mi?
Bibloyu babanız mı sakladı dediniz?
- Evet, Agnes de yerini biliyor. - O aralar Rio'da yaşıyorduk.
- Daha 14 yaşındaydı. - Onu bir kuş kafesine saklamıştı.
Brezilya'daki bir kafese mi?
Evet, iyi hatırlıyorum. İkindi vakti herkes uykudaydı.
Ben de uyumaya gidecekken onu pencereden gördüm.
Babam bir çukur kazmış bibloyu içine koyuyordu.
Elinde eldivenler, kan ter içindeydi.
Oraya gidersem yerini bulurum.
Yerini resmedin, oranın polisine göndereyim.
Bilmiyorum. Ben oraya gitmeden olmaz.
Hanımefendi, arabanız yolu kapatıyormuş.
Benimki mi? Nasıl olur? Bir görelim.
- Ortalık karışmış. Hemen dönüyorum. - Beni burada unuttun galiba?
Seni unutmadık genç adam. Buraya gel.
- Kimler teşrif ettiler... - Er Dufourquet, 3. Hava Filosu.
- Havacısın öyleyse. - Evet. - Kız akraban mı? - Hayır.
- Nişanlın mı? - Daha değil.
Buraya niye geldin?
Agnes ile arkadaşız.
- Ya, öyle mi? - Evet.
Ne diyorduk? Söylesene bana...
...profesörü neden kaçırdılar?
Profesör mü? - Evet, profesör. - Ha, evet, profesör!
Sana anlatayım öyleyse.
Onu ben kaçırdım.
Bak, arkadaş olacağız seninle, kafa bulmayı bırak.
Detaya gireyim mi? Dinle öyleyse.
Pencerenin önündeydim...
...gece çökmek üzereydi.
O sırada siyah giyimli iki kötü adam arabadan indi.
Sinsice profesörün yanına sokuldular...
...ve onu kaçırdılar. Kızı kaçırıyorlar!
Durdurun onu!
- Bilet, lütfen. - Hayır, bunun için...
Makineden bilet alın, lütfen.
Sıraya geç!
Agnes!
Teşekkürler, beyefendi!
General, general! Gazete ister misiniz?
Evet, çok iyi olur.
Gazete yok muydu?
Neyse önemli değil. Güzelliğiniz yeter!
- İyi yolculuklar, generalim! - Rahat!
Eski günlerimi hatırladım. Ne günlerdi ama!
Sağ ol, canım!
Uçuş kartınız, lütfen. Hayır, şu taraftan.
- Agnes! - Şu taraftan, lütfen.
Tüm yolcular bindi.
- Bakın, hanımefendi... - Lütfen oturun, beyefendi.
Lütfen benimle ilgilenin biraz.
- Hanımefendi! - Kemerinizi takın, lütfen.
Değerli yolcularımız, Rio de Janeiro uçağına hoş geldiniz.
Rio mu?
- Yardım edebilir miyim? - Yo, yo! - Sorun nedir? - Yok bir şey!
- Koltuk numaranız... - Evet, burası, tamam.
Lebel bunu bir bilseydi!
- Beyefendi? - Pilotla konuşmam gerekiyor.
- Rahatsız etmek yasaktır. - Ölüm kalım meselesi.
- Genç bir bayanı kaçırıyorlar. - Kimi?
- Şu iki adamın arasında oturanı. - Bir dakika, lütfen.
Pasaportlarınızı görebilir miyim, lütfen?
Teşekkürler.
- Şu bey öyle söylüyor. - Onu tanıyor musunuz?
- Hayır. - Bak, Agnes, bu yaptığın...
- Yerinize dönün lütfen. Sorun çıkarmayın. - Ama Agnes...
Rio'ya inince polise haber verin. Bu adam neyin nesi baksınlar.
Peki, efendim.
Bakın size izah edeyim.
Beyefendi, pasaport kontrolü için bir dakika bekleyin, lütfen.
RİO'YA HOŞ GELDİNİZ
İngilizce var mı? - Hayır. - Fransızca? -Hayır.
- İtalyanca? - Hayır.
- Sadece Portekizce mi? - Evet, Portekizce.
Neyse, unut gitsin.
Burası Rio de Janeiro!
Amerikalı mısın?
Liz Taylor, Cadillac, Hollywood, Canaveral Burnu.
Amerika'yı avucumun içi gibi bilirim.
Şuna iyice cilala. Sonra da ötekini.
Fransız mısın? Eiffel Kulesi, de Gaulle...
Brigitte Bardot'yu da bilirim. Beş Pezo alayım.
Maalesef yok!
- Şimdi fit olduk! - Çekil şöyle!
50 Pezo.
- Al! - Mersi.
Burada ne işim var benim?
- Adın ne? - Sir Winston. - Ne?
- Sir Winston. - Hoşçakal, Sir Winston.
- Hey! Nereye gidiyorsun? - Bir bayan arıyorum. Bir kız.
Kız! Ben sana bulurum.
- Hayır, o kız arkadaşım, Agnes. - Agnes? Güzel mi?
Rio'da kayboldu. Onu kaçırdılar ve nerede bilmiyorum.
Burada bekle!
Bu tarafa! Bu tarafa!
Ne oldu?
Biri ambülâns çağırsın.
Hey! Derdin nedir senin?
- Bayım, o bana ait. - Evet, tamam.
İzin verirseniz onu geri istiyorum. O bana ait.
Adamı hasta etme!
- Ne gördün? - Koş!
- Bayan Villermosa, lütfen. - Öyle biri yok.
Fransız bir bayan iki yerli magandayla geldi.
Raquel... maganda...
Hayır, adı Villermosa. Bana oda numarasını ver.
- Bu bilgiyi size veremem. - Tamam, ver ben bakarım.
Bakın, ısrar ederseniz, sizi dışarı çıkarmak zorunda kalacağız.
Neyse, ben kendim de bulurum.
Üzgünüz!
- Vay, kimleri görüyorum! - Ne?
- Selam köpecik. Tanımadınız mı yoksa? - Pickwick'i tanıyor musunuz?
Pickwick, elbette!
Önden buyrun, hanımefendi.
- Çok naziksiniz. - Öyleyim.
- Evet, eminim, evet. - Sahiden mi?
- Çok naziksiniz. - Önemli değil.
Gerçekten.
Pickwick, birazdan o güzel öğlen çayımızı içeceğiz.
Çay da olmazsa ne yapardı! Ufaklıkları bilirsiniz. - Evet.
Yine görüşmek üzere. Teşekkür ederim!
- Hoşçakal, hoşçakal. - Hoşçakal, görüşmek üzere.
Agnes, beni duyuyor musun? Uyan! Sana ne yaptılar böyle!
- Uyan hadi. İyi misin? - Ne istiyorsun?
- Sana kalk diyorum. - Beni rahat bırak.
- Hadi ama! Tanrı aşkına! - Dürtükleme artık!
Hödükler kıza uyuşturucu vermişler!
Agnes, bana bak!
Ayağa kalk!
Gülümse... ve yürü!
Agnes, dosdoğru kapıya git.
Nerede bu? Nereye gidiyorsun?
Yürü!
- Hoşça kalın! - Yürüyün!
- Çeteni mi topladın? - Evet.
Uyan!
Uyan hadi!
Yavşak herifler! Yavşaklar!
Ne kadar güzel! Ne büyük dalga var!
Agnes!
Dalga büyük olacak elbette!
Burada okyanus var. Çünkü burası Rio!
Rio mu?
Evet, Rio. Rio de Janeiro. Brezilya.
- Anladın mı şimdi? - Brezilya! Brezilya!
- Kes şunu. Etrafta erkekler var! - Sen de erkeksin!
- Beni hatırladın mı? - Hayır, önemi de yok zaten.
- Kendini topla! - Çok yakışıklısın, fırsatı tepme!
Hayır, bu böyle olmayacak!
Ne güzel bir sürpriz!
Boş bir plaj, güzel müzikler. Daha ne isterim!
- Çok teşekkürler! - Ah, yapma!
Yapma! Kes şunu hemen!
Şu hödükler!
Ne diyor?
Plajda uyumak yasakmış diyor!
Peki, beyefendi. Hadi gidiyoruz.
Uykum var.
Onları evime götürüyorum.
Bu taraftan, canım.
- Evin bu mu? - Evet, gelin.
- Güzel bir kız. - Evet, ama inan çok ağır.
- Bana pembe çarşaflar getirin. - Duydun mu bak?
İlla olmayan şeyleri ister.
Ama ben bir şey isteyince...
...sanki bir duvarla konuşur gibi olurum.
Kadın dediğin evinde erkeğini beklemeli.
Nezaketli... anlayışlı olmalı.
Akşamları sen eve geldiğinde...
...piyano çalarken görmelisin. Ya da harp. İşte budur!
Daha ne olduğunu bile anlamadan onun için dünyanın öteki ucuna geldim.
- Bu normal mi sence? - Elbette. Viski?
Neredeyim ben? Neler oluyor? Adrien!
Rüya mı bu? Adrien, burada ne işin var?
Neredeyim ben? Agnes!
Agnes! Her şey yolunda.
Nihayet kendine geldin. Gel de gör!
- Burası neresi? Çok güzel. - Rio de Janeiro.
- Rio mu? - Aynen öyle.
Dün saat dörtte Lebel'le birlikte Paris'e geldim. Sana uğradım sonra...
Bu olanlar çok kötü ama dondurma güzelmiş.
- İyi mi kötü mü karar ver! - Dondurma iyi ama olanlar kötü.
- Sen çuvalladın. - Kes şunu artık!
Sence bu olanlar hoşuma mı gidiyor? Bunun için beni vurabilirler
Sen ve senin şu bibloların, Kızılderili barbarlar ve Profesör Catactan...
- Catalan. Ona laf söyleme! - Tamam ama neden seni kaçırdılar ki?
- Tahmin et bakalım, neden? - Kızma hemen.
Beni kaçırmaları için daha geçerli nedenleri vardı.
Neticede biblonun yerini bir tek ben biliyorum.
- Hâlâ jeton düşmedi mi? - Peki, sonra?
Biblonun yerini göstermem için beni buraya getirdiler. Ama bu bir hataydı.
- Nereye gidiyorsun? - Gel, gel!
- Nereye? - Gel dedim sana.
Babamla bu evde oturuyorduk.
- Beğenmedin sanırım. - Hayır, çok beğendim.
Şuraya bak!
Köpeğimin kulübesi. O benim canımın içiydi.
Adı Pilou'ydu. Tek gözü görmezdi.
Hizmetçi gözüne süpürgeyle vurmuştu.
Unut artık şunu! Şu manzaraya bak.
- Yas tutmanın sırası değil. - Haklısın. Burada bekle.
Babam eve gelirken onu buradan karşılardım.
Bahçenin sonuna git.
Geri, geri, daha geri...
Az sola. Çok sakarsın.
- Neredesin? - Buradayım.
Daha da geri.
Çabuk, çabuk! Tam orada dur.
Hatırladım, burada dikiliyordu.
- Kuş kafesi nerede? - İçindeyiz ya işte!
- Eskiden bu kadar ot yoktu. - Hayat böyle, tohumlar fidana!
Küreği bana ver.
Hayır, hayır, hayır...
- Evet. - Kürek!
Hadi, seni bekliyorum!
Muhteşem, değil mi?
- Koş. - Ne?
Koş!
Sen kaşındın!
Adrien! Yardım et! Adrien, kurtar beni!
Biblo!
Sorun nedir yine?
Seni uyarıyorum! Bana silah doğrultma.
- Delirdin mi? O bize lazım. - Adrien, sana ne dedim ben?
Ben gidiyorum.
- Neden hep kötüler kazanıyor? - Kiminle dans ettiklerini bilmiyorlar daha.
Onları büyük bir sürpriz bekliyor.
- Nereye gittiler? Söyle! - Bunu size söyleyemem.
- Nereye gittiler? - Bilmiyorum, hanımefendi.
- İki bibloları oldu. Bir tane kaldı. - Di Castro'nunki.
- Rio'da mı yaşıyor? - Evet, sanırım.
Rehberde olmalı.
- Nasıl yazılıyor? - Aynen okunduğu gibi.
Keşfe katılanlardan biri de oydu. Sıradaki kurban o olmalı.
- Ama buna izin vermeyeceğim. - Aramaya devam et hadi.
İşte di Castro.
Bay di Castro teknede.
- İşte o. Haydi. - Tamam, heyecan yapma!
Acele etmeliyiz.
Ona haber vermeliyiz, ama nasıl? Bize bir kayık lazım.
Belki de çok geç kaldık.
Ya onu öldürdüyseler? Kalbine, bir bıçakla!
- Korkarım bu gemi ona mezar oldu. - Haklısın, geri dönelim.
- Cehennem ol git! - Ağzını topla!
Ben de yalnız giderim.
Bekle! Kafayı mı yedin?
- Bütün millet sana bakıyor. - Sudan korkmuyorum.
- Yüzmeyi öğrendin mi? - Hayır, niye sordun?
Ben giderim. Merak etme.
Ben dönene kadar burada kalmanı istiyorum, tamam mı?
- Hemen dönerim. - Öyle olsun!
Artık iyi bir kız olmayacağım.
Bay di Castro, tekne hazır.
Geliyorum.
Kimse yok mu?
- Eller yukarı! - Hayır, dinle, açıklayabilirim.
Kıyıya doğru sür, tatlım.
Memleketimi, ailemi, orduyu, dostlarımı geride bıraktım...
...gelmiş burada haydutlarla köşe kapmaca oynuyorum.
Söyle, bu normal mi?
- Adrien, sen de dene. Çok kolay. - Ölürüm daha iyi.
Beni yalnız dans ettirdin, bari di Castro'yu buldun mu?
Hayır.
- Gemide yok muydu? - Yoktu.
- Bir sorun mu var? - Evet.
Kızgınsın, değil mi?
Rio ayaklarının altında. Sen başının çaresine bakarsın.
Bu senin için. Hoşçakal canım.
Dört gün sonra Lyon garında Lebel'le buluşacağım. Sana iyi şanslar.
Ben başladığım işi yarım bırakmam.
Biblo!
- Bay di Castro. - Tanıyor musun?
- Tanıyorum. - O nerede?
- Uçakla mı gitti? Nereye? - Başkent Brasilia'ya.
Adrien, duydun mu? O Brasilia'da. Hâlâ yetişebiliriz.
Ne demezsin! Zaten yakın. Metroya bineriz.
Bilet lazım mı? Bekle.
Ne de güzel kokuyor! Kokla hadi.
- Benin sevseydin, dalga geçmezdin. - Sana olan aşkıma inanmıyor musun?
Lafla peynir gemisi yürümez.
- Brasilia uzak mı? - İki bin kilometre olması lazım.
- Bize araba lazım. - Evet, doğru.
- Rengini sen seç. - Pembe üstüne yeşil yıldızlar.
Şuradaki küçük eve bak! Kelebekler!
Şu nedir? Baksana bir!
- Bir direk. - Hayır, o değil, şu.
Direk işte. Telgraf direği.
- Gözün direkten başka şey görmüyor. - Rahat bırak beni.
Tuhafsın. Bu güzelliklere nasıl duyarsız kalabiliyorsun?
Dinle! Histerik bir kadınla çalıntı bir arabayla gezen...
...asker kaçağı biri ya salaktır ya da eroinman. Hangisiyim?
- Gidelim. - Ben istersem.
- Ya inersem? - Nasıl istersen.
İstediğini almayı hep başarıyorsun.
- Az daha çek! - Çekiyorum ya işte!
- Nereye takılıyor bu? - Bul hadi.
- Neden her şeyi ben yapıyorum? - Dikkatli ol.
- Sıkı tut, kaçırma sakın! - Tutuyorum ya!
- Ne yapıyorsun, kalk ayağa? - Emredersiniz komutanım!
Yat! Kalk! Yat! Kalk!
Bu iç çamaşırı sana çok yakışıyor. Kızgın mısın?
Cevap versene!
Geri dön! Onlar polis.
Memur bey, lütfen beni tutuklayın.
Öncelikle, asker kaçağıyım...
...üniformamı kaybettim, çalıntı biletle yolculuk yaptım.
Her milletten ve renkten insanla kavga ettim.
Ve üzeri yeşil yıldızlı, pembe, çalıntı bir araçla etrafta dolaştım.
Ayrıca toplum ahlakını da bozdum.
Kelepçeleyin, lütfen.
Er Dufourquet, 3. Filo. Fransız Hava Kuvvetleri.
Beni anlıyor musun?
Hayır mı? Sadece Rio ve Brasilia.
- Ha, Brasilia mı? 50 km. - Tam kaçakçılık yapılacak yer!
- Şuraya bak! - Biliyorum, kulaklı kelebekler.
Dur, yeşil arabaya bak. Bu Profesör Catalan! Dur!
Kim, hangi Catalan?
Profesör Catalan. Yaşıyor hâlâ.
Onu kurtarmalıyız.
Hadi kurtaralım!
Direksiyonu tut.
Hayır! Hayır! Hayır!
Acele et.
- Profesör! - Sonra sarılırsınız.
Hadi çabuk! Bas gaza.
Agnes! Sen buraya nasıl geldin?
Beni ve Adrien'i kaçırdılar. Nişanlım beni kurtardı.
- Şu an izin yapıyor. - Gözünü yoldan ayırma!
- Çok sağ olun! - Lafını etmeyin.
Sana ne yaptılar?
- İlkin beni kaçırdılar. - Ve sonra Brasilia yolunda karşılaştık.
Nereye gidiyoruz?
- Di Castro'yu uyarmaya. - Uyarmaya mı?
Di Castro... elbette!
O yakalanmadan önce onu uyarmalıyız.
Seni öldürdüler diye çok korktum.
Hayır, hayır.
Bibloların sırrını sadece ben biliyorum.
Sır mı dedi biri?
Bakın ben Mato Grosso'ya kovboyculuk oynamak için gelmedim.
- Sadece üç gün iznim kaldı. - Bu kadar bencil olma!
Hadi oradan!
Her yer cam olacak. Her yerde pencereler istiyorum.
Bu sayede içerisi aydınlık, şeffaf olacak.
Bir kelebeğin kanadı gibi. Bina ona benzemeli.
İşte böyle. Gidelim.
Norbert!
Benim mekâna gidelim. İki kadeh içer, konuşuruz.
Burası benim sığınak yerim. Biraz fantezi yaptım.
Çeşmelerim harikadır ama bu bitkileri hiç sevmiyorum.
Onları atacağım!
Yo, yo, yo! Evimde böyle şeyler istemiyorum.
Hemen götür!
Biblo güvende.
Koleksiyonumun en nadide parçası o.
Hatırası parayla ölçülmez.
Genç bayana.
Sen hâlâ bekâr mısın? Yine çok dar giyinmişsin.
- Bu yeni şehri sevdiniz mi? - Hem de çok.
Ya erkeklerini?
- Ne sert bir içki! - Onu çocukluğundan beri tanırım.
Her şey gelişiyor. Dünya gelişiyor. Yeni filizler veriyor.
Üç yıl önce gelseydin bu şehrin yerinde yeller esiyordu.
Sonra ben ve benim gibiler geldi...
...ve işte sonuç.
Harikasınız!
Bir tek sen değişmedin, Norbert.
Maltekler hakkındaki çalışmanı takip ediyorum. Harika.
- Hayalperestin tekisin, değil mi? - Bana inanmıyor musun?
Evet ama ben meşgul biriyim, hayallerle yaşayamam.
Takılıyordum sadece, seni bilirim.
Başarısız, boş bir adam mı?
Hadi ama. Sen harika birisin!
Mario, biblodan konuşalım.
- Misafirlerimizi sıkmayalım. - Onlar bundan sıkılmaz.
Bibloyu mu göreceksin? O zaman gör!
Taklit bu.
Bravo. Uzman olduğun belli.
Sahteydi. Bir kopya.
- Gerçeğini sakladım. - Nereye?
Oturma odasına mı sandın?
- Onca insanın uğradığı yere? - İyi de ben ne olacağım?
- Bir sorun mu var? - Onun özel bir durumu var.
- Pazartesi Paris'te olmak zorunda. - Tamam, sana sözüm olsun.
Ben o işi hallederim.
Bu gece Bay Catalan için bir deniz uçağı ayarlayın.
- Bu gece mi? - Evet, şafak vaktine.
Bu gece misafirimsiniz.
- İznim dolmadan... - Biliyorum, içiniz rahat olsun.
Size karımı takdim edeyim. Norma!
Bu arkadaşlar Fransa'dan. Hemen hazırlıkları yapalım.
Baş başa eğlenelim biraz.
- Bu sizsiniz! - Evet, doğru.
Özel bir ağaçtan.
Bankerlik yapıyorum. Kazanmak benim tutkum.
Şerefe Agnes. Haşin gözlerininiz var.
- Haşin mi? - Sert ve davetkâr bakışlar.
- Ya, sahi mi? - Gözlerinizin dili var sanki.
Kesin şu tangırtıyı! Gürültüyü sevmem.
- Nerede kalmıştık? - Haşin gözlerimde.
- Beni şaşırtıyorsunuz! - Amacım da bu zaten.
Sonra iyice yükseldim. Gemiden alevler göğe yükseliyordu.
Birden uçağım alev aldı. Yerden 5 km yüksekteydim.
Canımı kurtarmak için paraşütle atladım.
- Komik olan nedir? - Palavra atıyor.
Rio'ya gelmeden önce uçağa dahi binmemişti.
Atıyor, bir saniye, kızlar.
- Dilin çok uzun. - Beni ihmal etme.
Senin için denize girdim, adam dövdüm, daha ne yapayım?
Şaka yapıyordum.
Sanırım seni seviyorum.
Sınavı geçtim mi? Yoksa sırada bir ejderha mı var?
Hayır, artık bitti.
Öldürülecek ya da kurtarılacak adam yok mu? Ne yazık!
- Bana terliği uzat, canım! - O günler de gelecek. Öp beni.
Sen mutlu ol yeter.
Mario, bana bibloyu göster.
Gel dostum.
- İç biraz, daha hiç içmedin. - Hayır.
Zehirlenirim diye mi korkuyorsun?
Tıpkı Agnes'in babası gibi.
- Bunu neden söylüyorsun? - Gergin görünüyorsun.
- Olanlardan sonra bu çok normal. - Biblo gerçekten güvende mi?
- Elbette. - Onu görmek istiyorum.
- Şaka mı bu? - Hayır, değil.
İçini rahatlatmak istemeni anlıyorum.
Onu ben muhafaza ettiğim sürece korkmana gerek yok.
Bana güven. Gel.
Hadi, sana gel dedim.
Önden buyur.
- Maltek hazinelerine hâlâ inanıyor musun? - Herkesten çok.
- Sırrı biblolar da mı saklı? - Sanki bunu bilmiyorsun.
Gir.
Harika.
En nadide parçaları burada tutuyorum. Onlar hazinelerim.
Biblo nerede?
Ee?
Evet.
Bu an için üç yıl bekledim. Üç yıl hazırlık yaptım.
Takım elbiseme laf atıyordun...
...hayalperest olarak görüp dalga geçiyordun.
Ama o adam yakında senden de zengin olacak.
Aşağıda bekleyin.
- Öndeyiz! - Sıra sende.
Keyifler yerinde mi?
- Nerelerdesin? - Buradayım, Agnes.
Di Castro nerede?
Biraz yorgun hissetmiş, dinlenmeye çekildi.
Vedalaştık bile.
Artık gidebiliriz.
Hayır, kazanıyorken olmaz.
Tüh, kaçtı!
Bırak şu saçma oyunu sana söyleyeceklerim var.
- 20 puan. - Sana son kez söylüyorum.
Bir atış daha. Sonra söz, gidiyoruz.
- Canımı yakıyorsun. - Sabrımın da bir sınır var.
Aptal âşıklarından biri yok karşında, şımarık.
- Hayır, değilim. - Evet, öylesin!
Rezalet çıksın istemeyiz, değil mi?
Agnes, senin sıran.
Ben atacağım.
Agnes!
Dur, Adrien beni çağırıyor.
Ayı herif, bırak beni! Adrien!
Agnes, korkma, geliyorum!
Sana bir telefon var. Annen seni arıyor.
Saki ol. Panik yapma. Kitapta nasıl diyordu?
Kontrol kolunu yavaşça kaldır.
Yavaş ol.
Agnes!
Her tarafta su var.
İnecek yer yok. Atlamak şart oldu.
Şimdi düşündüm de, bu iş beni aşar.
Şimdi!
İblisi hakladım!
Sen de Fransızsın demek. Dünya ne küçük! Neresinden?
- Besancon. - Bir de bize hiç gezmezler diyorlar.
- Nereye gidiyoruz? - Boğazımızı ıslatmaya.
- Az kaldı. - Evet, tamam.
Burayı seveceksin. Her şey var: içki, kadın, müzik.
Cennet, arkadaşım. Tam bir cennet.
- Şunlar nereye gidiyorlar? - İki goril mi? -Evet.
Herkes gibi Lola'nın yerine.
Gel sana göstereyim.
Hoşuna gitti mi? İşte Lola bu.
O sadece bir artist değil, Şov dünyası ondan sorulur.
Kafası ticarete de çalışır.
Dinle.
Sakin ol, al şunu iç hadi.
- Şansın açıldı demek. - Sayende.
- Çok yardımın dokundu. - İş bitirici, değil mi?
- Adam seçmeyi iyi bilirim. - Tekne muhteşem.
Mürettebat için bana para ver.
Senin peri masalın bana pahalıya patlıyor.
Birkaç gün daha, Lola. Sonra misliyle geri ödeyeceğim.
Artık sana inanmıyorum. Bunu hatırın için yapıyorum.
Biblolar hazinenin sırrını saklıyor.
Bunu bilen tek ben varım.
Bak.
Bir...
İki...
Üç.
Sır gün yüzüne çıkıyor. Dinle:
Nehrin doğduğu yerde, güneş kayaları eritir.
İşte burası önemli.
Kutsal mağaraya girince, sönmüş ışık yeniden parıldayacak.
Elmaslar, tonlarca elmas. Malteklerin meşhur hazinesi.
- Evet, ne demezsin! - Hâlâ inanmıyor musun yoksa?
- Onları bulunca ne olacak? - Yarısı senin olacak.
Ya Agnes? Onun burada ne işi var?
Yeter!
Üç yıl önce Villermosa'yı öldürdün, sonra da kızıyla burada geldin.
Biblonun yerini sadece o biliyordu. Babasını konuşturamayan sendin.
- O sana Rio'da lazımdı, burada değil. - Yeter! Artık ondan bahsetme!
Tamam, tamam.
- O burada mı? - Sorun nedir?
- Bizi izleyen bir Parisli var. - Ben hallederim.
Burada Parisli var mı hiç?
Ben varım!
- Sen Parisli misin? - Evet, madam.
Aramayın artık. Buradayım. Tam karşınızda.
Chita, götürün şunu!
Domuzlar!
Sen sağdan, ben soldan.
Hey, Manuel!
Yardım eder misin? Çok sağ ol.
Beni burada bırakma!
Agnes!
Bir canavarsın sen!
Sence zevkine mi adam öldürdüm?
Peki, ne uğruna?
Güç için!
Keşfi yaptıktan sonra müze ile işim bitecek!
Yakında çok zengin olacağım.
Sana evler, güzel giysiler, arabalar alırım, hizmetçiler tutarım.
Ama sen hâlâ Adrien denen o sefil adama âşıksın.
Unut gitsin onu ve benim ol, Agnes.
Birlikte bir bütün olur, hayatın tadını çıkarırız!
Ama zor kullanmak zorunda da kalabilirim.
Bu benim arzu etmediğim bir durum.
Söyle sana ne yapayım?
İstersen bana karşı koyabilirsin ama seni kimse kurtaramaz.
Söyleyeceklerim bu kadar.
Teklifimi iyice düşün.
Bir şeyler ye. Yarın görüşürüz.
Adrien!
Seni seviyorum, ya sen?
Ne dedin?
Tekneyle nehrin kaynağına gidiyoruz. İki adam benimle gelecek.
İşte geldik.
Burası olduğu kesin.
- Burada bekleyin. - Artık dayanamıyorum.
Biraz daha dayan, Agnes işimiz bitmek üzere.
2, 3, 4... işte burası!
Agnes!
Adrien, imdat!
Catalan nerede?
Agnes!
Çabuk!
Asker kaçaklarını hâlâ vuruyorlar mı?
Daha kaçak falan değilim. Hâlâ iki günüm var.
- Lebel'i gördün mü? - Yo, hayır.
Neden böyle geç kaldı ki!
Koş biraz! Atla hadi!
- Ne oldu? - Koşmak zorunda kaldım. Dur biraz nefesleneyim.
- Sana bir hediyem var. - Tamam, teşekkürler.
- Bir bilseydin... bilseydin olanları! - Ne oldu?
Öyle bir trafik vardı ki, buraya gelmem üç saat sürdü.
- Üç saat! - Nereden geldin?
Evden. Paris'in diğer ucunda.
Ne macera ama!